در سناریوهایی مانند زهکشی شهری ، آبیاری حفاظت از آب و خطوط لوله صنعتی ، انتخاب لوله های پلاستیکی با قطر بزرگ ارتباط مستقیمی با کیفیت مهندسی و هزینه های بهره برداری و نگهداری طولانی مدت دارد. در این میان لوله های قیراط و لوله های تسمه فولادی دو نوع محصولی هستند که در حال حاضر کاربرد فراوانی دارند. در اینجا فهرستی عینی از مزایا و معایب هر دو آورده شده است.
لوله قیراط فرآیند قالب گیری سیم پیچ گرم را اتخاذ می کند ، مزیت اصلی این است که سفتی حلقه بالا است ، می تواند با محیط پیچیده زمین شناسی سازگار شود و توانایی ضد نشست و فشار خارجی عالی است. دیواره داخلی صاف و مسطح است ، مقاومت سیال کوچک است و راندمان زهکشی و حمل و نقل بالا است. وزن خود نسبتاً سبک است و سختی حمل و نقل و نصب در محل کم است. معایب اصلی پیچیدگی بالای فرآیند تولید ، طول کوتاه محصول نهایی تک مرحله ای و فرآیند اتصال در محل بیشتر است. صافی سطح پایه ساخت و ساز مورد نیاز است. اگر عملیات اتصال و آب بندی در جای خود نباشد ، به راحتی می توان خطرات پنهان نشت را ایجاد کرد. آسیب موضعی بعدی به سختی قابل تعمیر است و کل بخش اغلب نیاز به تعویض دارد.
لوله نوار فولادی از نوار فولادی به عنوان لایه تقویت کننده میانی استفاده می کند که مقاومت در برابر خوردگی پلاستیک ها را با استحکام بالای فولاد ترکیب می کند و سفتی حلقه پایدار است و میزان انطباق بالا است. طول تک بخش طولانی است و تعداد رابط های اتصال کم است که می تواند به طور موثر کارایی ساخت و ساز را بهبود بخشد. مقاومت در برابر دمای پایین عالی است و برای نیازهای مهندسی مناطق سردسیر شمال مناسب است. نقطه ضعف این است که لایه نوار فولادی مستعد خوردگی است. اگر لایه محافظ پلاستیکی بیرونی آسیب ببیند ، مستقیماً بر عمر کلی خط لوله تأثیر می گذارد. وزن خود بیشتر از لوله قیراط است و هزینه حمل و نقل و بالا بردن آن زیاد است. زبری دیواره داخلی کمی بیشتر است و استفاده طولانی مدت مستعد رسوب است که بر راندمان حمل و نقل تأثیر می گذارد.
هنگام انتخاب یک مدل ، لازم است ملاحظات جامعی مانند سناریوهای مهندسی ، شرایط زمین شناسی و هزینه های بودجه برای انتخاب محصولات مناسب در صورت نیاز ترکیب شود.
