دم فولادی در مقایسه با لوله های سیمانی ، تفاوت بین ساخت و ساز و عمر مفید

در سناریوهای مهندسی زهکشی شهری ، فاضلاب و آبیاری زمین های کشاورزی ، دم فولادی و لوله های سیمانی دو نوع مصالح خط لوله پرکاربرد هستند. بسیاری از رهبران پروژه اغلب در هنگام انتخاب مدل ها حول دو بعد اصلی دشواری ساخت و ساز و عمر مفید درگیر می شوند. از منظر ساخت و ساز ، تفاوت این دو قابل توجه است. دم فولادی از پلی اتیلن و فرآیند کامپوزیت نوار فولادی ساخته شده است. تک لوله از نظر وزن سبک و به طور کلی طول بیشتری دارد. در حین حمل و نقل نیازی به وسایل نقلیه سنگین نیست و فقط می توان از تجهیزات کوچک برای بالا بردن در محل استفاده کرد. اتصال بیشتر از آب بندی سوکت یا فرآیند اتصال مذاب داغ ساخته شده است که کارکرد آن آسان است ، نیازهای کمی برای محل ساخت و ساز دارد و می تواند به طور موثر در مناطق باریک یا پایه های خاک نرم پیشرفت کند. دوره ساخت کلی کوتاه است. لوله سیمانی یک جزء پیش ساخته سفت و سخت است که خود وزن و طول کوتاهی دارد. برای حمل و نقل و بالا بردن به ماشین آلات سنگین متکی است. در حین نصب لازم است بالشتک فونداسیون را از قبل ریخته و دهانه ملات را آب بندی کنید. این فرآیند دست و پا گیر است و الزامات برای مسطح بودن محل ساخت و ساز بالا است. این نه تنها زمان زیادی می برد ، بلکه سختی ساخت و ساز را در شرایط کاری پیچیده بسیار افزایش می دهد. با نگاهی به بعد عمر مفید ، ساختار کامپوزیت دم تسمه فولادی آن را هم در برابر خوردگی پلاستیک ها و هم در برابر تسمه های فولادی سفت و سخت مقاوم می کند که می تواند در برابر فرسایش محیط های اسیدی و قلیایی در خاک و فاضلاب مقاومت کند. در عین حال خاصیت ضد نشست و ضد ترک خوبی دارد. در شرایط استفاده معمولی ، عمر مفید می تواند به چندین دهه برسد. لوله های سیمانی به دلیل ویژگی های مواد ، مقاومت در برابر خوردگی ضعیفی دارند. تماس طولانی مدت با محیط های خورنده مستعد خوردگی دیواره لوله ، ترک خوردگی و نشت است و سازه های صلب مستعد شکستگی در مناطق استقرار زمین شناسی هستند که در نتیجه عمر مفید نسبتاً کوتاهی دارد. به طور خلاصه ، طرف مهندسی باید مواد خط لوله مناسب را بر اساس نیازهای واقعی مانند شرایط ساخت و ساز و محیط استفاده انتخاب کند.